ไม่เข้าใจตัวเอง เรยจิง ๆ

 

ทำอะไรลงไป

 

เลือกจะให้โอกาสตัวเองมากกว่า

 

อะไรที่ไม่ดี

 

จะพยายามแก้ไข

 

เพื่อ....วันนึง  จะได้ไม่ต้องคิดว่า ทำไมไม่ทำให้ดี

 

อยากให้ทุกอย่างดีที่สุด

 

แต่ยังไม่รู้เลยว่า ยังไงที่เรียกว่า..ที่สุด

 

 

 

 

 

 

กลับมาด้วยความสับสน

 

ทุกวัน  มีความจริงใหม่ ๆ ให้ได้รู้ทุกวัน

 

เรียกร้องจะขอเวลา  เรียกร้องให้เข้าใจ

 

แต่ไม่เคย  ให้เวลา  ไม่เคยเข้าใจ คนอื่น

 

มันเจ็บว่ะ 

 

เหนื่อยใจ สุด ๆ 

 

เคยจะรับรู้ป่ะ  ว่าแอนรู้สึกยังไง  ร้องให้ตาย  เธอทำได้  แค่เขย่า แล้วบอกให้หยุด

 

นี่แหละ  ที่พยายามที่สุด ที่จะ ไม่ฟูมฟายใส่เธอ

 

เพรารู้ว่ายังไง  คนอย่างเธอ  ไม่เข้าใจหรอกว่ารู้สึกยังไง

 

ทั้งรัก ทั้งเกลียด  ระแวง ไม่เชื่อใจ

 

เครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก็สายตาเธอมันบอก ฉันเองดูใจเธอออก ปากกับใจของเธอมันไม่ตรงกัน

เธอเคยสัญญาเอาไว้ ฉันยังจำได้ทุกเวลา ว่าเธอจะมีรักเดียวคือฉัน

ยิ่งนานวันเธอนั้นเปลี่ยนไป ไม่จำในคำสัญญา คำพูดที่ออกมาจะเชื่อได้ไง

เธอบอกให้ฉันตายใจ เลิกสงสัยกันดีกว่า แค่มองตาของเธอฉันพอเข้าใจ

ไม่รักก็ไม่เป็นไร บอกกันตรง ๆ จะดีกว่า ถึงต้องทนทรมาน ยอมทนเรื่อยไป

ขาดเธอฉันคงไม่ตาย ไม่สายถ้าเธอจะเปลี่ยนใจ ฉันอภัยให้เธอได้ทุกเวลา

โปรดจงจำไว้ ไม่มีใครรักเธอเท่าฉัน กี่ปีกี่วันก็เป็นยังงี้เรื่อยไป

หากเธอผิดหวังกลับมา เริ่มต้นตั้งตัวกันใหม่ โปรดจำไว้ ปากกับใจ ขอให้ตรงกัน

ที่มันแล้วก็แล้วกันไป หยุดร้องให้จะดีกว่า ถ้าน้ำตาเธอตกก็ให้มันตกที่ตรงอกฉัน

อยากกระซิบให้เธอได้ยิน ผิดหวังไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่เป็นไรเมื่อเธอเจ็บก็ควรจดจำ

ก็เพราะรักฉันจึงเข้าใจ อยากจุดประกายไฟในใจเธอ เผามันไปเรื่องเลวร้ายที่มันผ่านมา

 

 

 

 

 

 

ทำไมเลือกจะโผล่มา 

 

แล้วก้อจากไป

 

ทำไม  ทำไม  ทำไม

 

สับสนไม่จะทำยังไงกะชีวิต

 

กูรักเมิงอ่ะ

 

 

 

แระแร้ว ก้อผ่านไปอีกวัน

 

รู้ว่าเวลามันมีค่า

 

แต่ไม่รู้จะทำยางไง  กะชีวิต

 

สับสน  มึนงง

 

กะอีแค่ผู้ชายคนนึง

 

มานั่งคิดถึงบ้า อยู่ได้ 

 

ทั้งที่ไม่รู้ว่า  เค้าเปงไง  ป่านมี  คงสุขกายสบายใจไปแระ

 

รอดพ้นจากคนบ้า ๆอย่างกุ

 

วันนี้ที่เธอกลับมาพูดแบบนี้

 

แอนไม่รู้หรอกน่ะ ว่าเธอทำเพื่ออะไร

 

ถ้าไม่จริงใจ  ก้ออย่ากลับมาเพื่อจะทำร้ายกัน

 

แอนบอกไปแล้วว่า  แอนยังยืนอยู่ที่เดิม

 

ไม่ได้เปลี่ยนแปลง อะไร

 

แต่ถ้ากลับมาทุก  อย่างทุกความรู้สึก

 

มันต้องเริ่มใหม่

 

แร้วจามีสักกี่คนที่  จาพยายาม

 

ในเมื่อเธอเป็นคนผิด

 

แต่เธอก็อไม่เคยขอโทษ

 

เธอไม่คิดด้วยซ้ำ ว่าเธอเป็นคนผิด

 

แล้ว  เธอจะรู้จักคำว่า  ให้อภัยหรอ

 

วันนี้หรอ

 

ก้อเหมือนทุกวันที่ผ่านมา

 

บางครั้งตื่นขึ้นมายังคิดว่ามีพี่ออย อยู่

 

พอตกเย็นบางวัน  ยังคิด  กรูต้องไป  ออนเอ็มแระ  ตาได้คุยกัน

 

กำลังเดิม คิดขึ้นมาได้  "กูโดนทิ้งแระ"   ยังตลกตัวเองเลย

 

พอกินอะไร  เฮ้อ  ถ้าพี่อยู่อยู่มันคงชอบ

 

จนบางครั้งนังออยด่า "จะบ้าหรอ ตอนนี้เค้ากิงข้าวกะแฟนเค้าแระ"  เออ

 

คิดได้  ว่าเค้ามีแฟนใหม่ไปแระ

 

------- มันแปลกน่ะ  ไม่ได้ร้องไห้มากมาย  แต่คิดถึงตลอดเวลา

 

ไม่ได้เสียใจมาก  แค่ยังคิดว่าเค้าไม่เคยจากไปไหน

 

ไม่ขอโทรไปให้เค้ารำคาญ  แค่อยากหายไปจากชีวิตเค้า

 

เหมือนอย่างที่  เธอ ทำเหมือนไม่เคยมีเค้าอยู่  ในชีวิตเธอ

 

 

 

 

ขอโทษ นะ  กูรักมึง

วันนี้  เวลาทีมันผ่านมา  ทุกอย่างมันมีค่า

 

ทุกเสี้ยวนาทีมันน่าเสียดาย

 

แต่เมื่อเวลาผ่านไป  .......

 

คุณค่ามันยังอยู่  แต่มันอยู่ในความทรงจำ...แค่นั้น

 

*** ทุกอย่างที่ผ่านมา  มันอาจไม่มีค่า  สำหรับใคร ๆ

 

แต่สำหรับแอน  ทุกสิ่งทุกเรื่องราว

 

มีค่า และสำคัญเสมอ

 

ไม่เสมอไปที่เราจะเก็บสิ่งมีค่า

 

ไว้กับเราตลอดไป

 

เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่  ทุกสิ่งทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลง  ได้เสมอ

 

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า  ทุกความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

 

 

 

 

ทำไมทุกครั้ง  ต้องจบแบบเดียวกัน

 

แต่ก็นั้นแหละ  เราคิดว่าทำดีที่สุดแล้ว

 

แต่มัน อาจจะไม่ดีพอ สำหรับใคร